Alles heeft z’n tijd. Wat er is, was er al lang; wat zal komen, is er altijd al geweest. God haalt wat voorbij is altijd weer terug. Zo eindigt Prediker 3 vers 15. Alles heeft zijn tijd en hoewel ik doorgaans een man van digitale tijdstippen ben is de afgelopen tijd er een geweest van het toeleven naar de alles omvattende zondag. De finale dag.
Met stijgende verbazing heb ik de media aandacht gevolgd en zelfs de kwaliteitskranten Trouw, NRC, Volkskrant, Parool kunnen niet meer over iets anders schrijven dan over de (maatschappelijke) effecten van De Finale tussen Nederland en Spanje. Supporters, oude en versleten voetballers uit 1974 en 1978, ex-bondscoaches, artiesten, alles wat maar enigszins kan vuvuzela-en wordt er bij gehaald. Het Holladiejee gevoel wordt versterkt door onderzoeker Joop Holla van GFK (ooit wilden wij hem graag hebben bij MarketResponse) die met zijn tompoes index neerlands’ bestedingen in de supermarkt op de voet volgt. Drukte, drukte, drukte. Ook op Schiphol want daar gaan dit weekend vertrekkers (liefst op maandag) en aankomers (liefst zaterdag) elkaar virtueel passeren. Trouwens, als vliegen zo veilig is waarom noemen ze de aankomst en vertrekhal dan terminal … Alles heeft zijn tijd.
Zou het zondag een echte holy day worden? Ik begrijp dat er mensen zijn die pleiten voor een nationale vrije dag als Nederland kampioen wordt. Omdat iedereen de huldiging zou moeten kunnen zien. Dat vind ik dan weer doorgeschoten fanatisme. Waarom aanmoedigen als het toernooi voorbij is. Nee, aanmoedigen moet je vanaf het eerste moment doen. Niet als het kampioenschap een feit is. Ik maak me zorgen om al die jeugd die zich straks met nieuwe rolmodellen identificeert. Babies die de komende maanden geboren worden, zullen namen als Wesley, Robin, Arjen dragen en daarmee refereren aan de nieuwe helden. En straks weten die babies elkaar via sociale netwerksites nog te vinden ook (www.benjijook eenvruchtvandepostWKfinale.nl). Ben heel benieuwd wat er uit dit volk groeit. Ik hoop stiekem dat Bert (van Marwijk) ook nog scoort qua naam, want hij startte dit proces en vanaf de start 2 jaar geleden is hij niet uit zijn evenwicht te brengen. Focus op het doel: wereldkampioen worden.
Met mijn vriend Bert was ik in 1974 aan het fietsen in Engeland. In Zuid Engeland waren we de laatste week op bezoek bij zijn vakantievierende ouders, in het plaatsje Rye. Ik zal de gedenkwaardige finaledag nooit vergeten. We gingen wandelen langs het strand maar ik keerde halverwege terug (zonder het te melden) omdat ik al aan zag komen dat we nooit op tijd terug zouden zijn. De familie hield namelijk niet van voetballen, en ik stond alleen in mijn ambitie om de finale te zien. Ik was vlak voor tijd terug (afgepeigerd door het hardlopen) en keek de finale bij een ouder echtpaar in het bungalowtje naast dat van Bert z’n ouders. Bert is daarom de naam die na 36 jaar nog betekenis heeft voor mij.
Ik herinner me nog de sceptici die zich afvroegen of Bert van Marwijk wel de goede man op de goede plaats was. Die scepsis zijn we gelukkig voorbij. Voor alles wat gebeurt is er een uur. Veel kijkplezier.
