In 1984 bracht ik de Kerstdagen door bij mijn schoonouders. Het waren geen gezellige dagen, want ik weet nog dat ik tweede kerstdag de hele dag aan een rapport voor VROM (heette toen vast anders) heb zitten werken. Het was mijn laatste werk voor InterView, dat we per 1 december van dat jaar hadden moeten verlaten. Mijn compagnon Wim van Slooten en ondergetekende gingen immers ‘iets voor ons zelf doen’ en dat betekende in die dagen dat je direct mocht vertrekken. Alle projecten werden overgenomen door collega’s en dat ging ook in een tempo waar menigeen in deze dagen jaloers op zou zijn, zo snel. Er was echter 1 project waar mijn collega’s zich niet aan wilden branden. Een project over huursubsidie en woonlasten dat ik enkele maanden daarvoor verkocht had. In die tijd was concurrent NSS met de prijsmeter op de markt, een onderzoekstechniek om optimale prijsstelling te bepalen. Een berekening gestoeld op 4 vragen, over wanneer een product als resp. duur, te duur, goedkoop of te goedkoop wordt ervaren. In mijn experimentele enthousiasme had ik de opdrachtgever voorgesteld (en die ging er in mee) om op die manier de woonlasten (huur en koop) in beeld te brengen bij huurders en kopers. Met die uitkomsten kon het ministerie ongetwijfeld het huurbeleid beter organiseren, zo hield ik mij zelf voor. Ach, aan ambitie geen gebrek. Ik geloofde heilig in mijn idee en ben de ganse tweede kerstdag, tot ongenoegen van vrouwlief, bezig geweest met grafieken maken (per sub doelgroep!) en conclusies trekken. En toen deed je dat nog op een typemachine. Wat jammer dat ik dat rapport niet in mijn bezit heb. Ik zou het graag nog eens nalezen. De naam van de opdrachtgever ben ik ook kwijt. Wat ik wel heb is een vergeelde en vervormde foto uit die tijd, zittend achter een typemachine. Je kunt het je nu niet meer voorstellen. Beeldvervorming zullen we maar zeggen. Of ik een voorziene blik had weet ik niet, maar wel is een feit geworden dat InterView en NSS fuseerden een jaar of wat nadat wij met MarketResponse waren begonnen.
Experimenteren heb ik nooit meer verleerd. Het liefst pas ik ideeën toe uit onverwachte hoek. Ooit mocht ik voor de NEPROM een brainstormsessie doen over ideeën voor wonen. Nog ver voordat wonen een consumentengoed werd, mocht ik meer dan 500 ideeën helpen genereren voor de woning van de toekomst. Een ‘beweegbaar’ dak staat mij nog steeds scherp op het netvlies als een van de ideeën: stel je voor, een dak dat meebeweegt met het groter worden van je gezin. Ik zie het tegenwoordig wel in caravans en campers. Een druk op de knop en je hebt meer ruimte. Wonderlijk dat je toen dacht dat er ‘maar’ 500 ideeën te bedenken waren, tegenwoordig heb je via internet in no time 500 ideeën vanuit het principe van crowdsourcing te pakken. De ‘wereldwinkel’ anno 2010 is open! Volledig open. Of het nu om woorden of beelden gaat. Onderzoeken is ondervinden geworden. Onderzoekers worden ondervinders. En dat voorspelt veel moois, want wie ondervindt kan ervaringen delen en dat brengt mensen weer op nieuwe ideeën. Van receptioniste tot directeur. Van de care, via share naar de dare! Dat 2010 maar een jaar vol in- en extern ondernemerschap mag worden. Niet alleen wens ik dat alle marktonderzoekers toe, maar vooral ook alle panelleden (mannen, vrouwen, huurders, eigen huis bezitters, consumenten, burgers, medewerkers) die zich in de talloze onderzoeken van 2009 weer bekommerden om energiebedrijven, banken, zorgverzekeraars, zorginstellingen, scholen, autodealers en importeurs, retailers, corporaties, overheden, dienstverleners en vele vele andere instellingen. Zij deden dat toch maar. Gelukkig Nieuwjaar!
