Als je op vakantie bent gelden andere spelregels. Ik ben de hele week de ongekroonde koning William geweest die, na een potje jeu-de-boule-ballen in een ring te hebben geworpen, als winnaar uit de strijd kwam en als prijs een fles rum in ontvangst mocht nemen. Ik was niet eens getraind en letterlijk in-the-game getrokken. Zo gaat dat als je op vakantie bent en de spontaniteit regeert. De hele week werd ik nog aan dit kortstondige moment herinnerd, als ik mijn ‘tegenstanders’ weer bij de dis tegenkwam. Dit plezier genoot ik vorige week op vakantie in Cuba. Na een weekje toeren over het eiland langs de mooiste plaatsen, en natuurlijk de plekken waar Ernest Hemingway zijn Old Man and the Sea heeft geschreven, eindigden we in een resort op Varadero.
Twee weken geen teletekst, krant, twitter of internet. Tja, eenmaal kon ik de verleiding niet weerstaan en zocht internet op in het hotel. Alleen het CNN nieuws houd je dan nog bezig. En dan zijn het vooral de breaking news items, variërend van een mijnongeluk in Virginia, tot en met de vliegtuigcrash van de Poolse president en zijn gevolg. Niet echt opbeurend als je zelf nog het vliegtuig in moet stappen, maar enfin.
Je nieuwsgaring is vooral observeren. En dat blijft de meest authentieke vorm van kennisvermeerdering. Zoals die reus die in het vliegtuig op de heenweg nauwelijks door het gangpad kwam, en niet op 1 stoel kon zitten. Die man zie je na 7 dagen weer plotsklaps in het hotel terug, zich lavend aan allerlei lekkernij. Een einzelgänger zou ik hem willen noemen. Of die Oekraïense vrouw, woonachtig in Monaco, die zich ineens op de golfclinic meldde, en de golfpro op zich gericht zag. Of het jonge Belgische koppel dat op huwelijksreis was en waarmee we, toeval of niet, het halve eiland hebben verkend. Mijn zoon, de fietsenmaker, die zich met handen en voeten verstaanbaar maakt en ‘Serbeza’ bestelt of ie nooit anders gedaan heeft en de harten van alle obers wint.
Observeren is het mooiste dat er is. Het vertelt iets over jezelf, je waarneming en ook over de eenvoud van het leven. Ik snap niet dat sommigen dan toch depressief eindigen op vakantie, zoals Hemingway. Uitkijkend over de heuvels vanaf zijn huis in de buurt van Havana, beeldde ik me die eenzame visser in, die in gevecht ging met zijn tegenstander, maar waar ie ook zoveel respect voor had. Een mooi beeld om nog eens bij stil te staan, nu het ‘gewone’ leven weer zijn gang moet vinden. Als werken een spel is, met simpele spelregels, dan blijft het leuk. Maak het niet te ingewikkeld. Ter inspiratie dit filmpje van Snowden:
