Was vandaag even op de zolder om de reiskoffers te pakken. Twee stuks mogen er mee naar Kenia. En daar gaat de reis van mijn vrouw Wil opnieuw naar toe. Op diezelfde zolder hangt de jas van mijn vader, nu bijna 7 jaar geleden overleden. Zo’n leren jack, half lang, flinke kraag, de vlakke geur van leer en van mijn vader nog steeds aanwezig, hoewel dat laatste ik mij verbeeld. Alles van zijn kleding is allang weggegeven, weggeraakt of weggeborgen, maar die jas lijkt een soort permanente aanwezigheid te hebben. Alsof die niet uit het leven weg mag!
Met mensen die een jas uit doen, gaat het vaak niet goed. Ze zijn ziek, zwaar afgevallen en ongelukkig. Lambert Pater heeft die jas uitgedaan. Helemaal. Hij is woensdag jl. 7 maart overleden. Deze week vieren we zijn leven. Want Lambert was het leven. En zal voor mij het leven blijven. Ik ontmoette hem voor het eerst in augustus 1976. Hij was 26 jaar en werd onze docent commerciele economie op de HEAO in Zwolle. Vanaf de eerste week al 12 uur per week les van hem, en dat zou mij vormen voor de rest van mijn (zakelijk) leven. Een wat smalle tengere man, brilletje, trui-dragend, die tamelijk relaxed les wilde geven. Dat was zijn plan. En zo gebeurde het ook.
Omdat hij na zijn Nyenrode studie ook nog sociologische economie (of economische sociologie?) in Groningen wilde afronden, moest er regelmatig geschoven worden in de lesroosters. En omdat hij ook in het huwelijk zou treden, waren de eerste paar maanden op z’n minst prettig chaotisch. Dat had het bijkomend voordeel dat de studenten veel zelfwerkzaamheid aan de dag moesten leggen, en dat de studie en workload behoorlijk volgepropt werd. Weinig studentensocieteit voor mij herinner ik me nog.
Wel direct veel praktijkwerk en stapels leerboeken en readers. Basic marketing van McCarthy, Kuhlmeijer, Kotler en Dalrymple, de boeken sieren nog steeds mijn boekenkast. Maar marketing en marktonderzoek bleken slechts de basics te zijn voor Lambert. Het bleek helemaal geen doel op zich, die kennis te verwerven. te ontwikkelen of te onderhouden. Het ging hem veel meer om de manier waarop en het waarom van de toepassing ervan. Ethiek, waarden, principes en social en societal marketing. Dat was veel meer zijn drive. De lessen van professor van Zuthem bijvoorbeeld over bedrijfsethiek en integriteit, die gingen pas ergens over. ‘Uiteindelijk krijgt Marx toch gelijk’ zei Lambert gekscherend, om hem vervolgens aan te halen: “De kapitalistische productie ontwikkelt dus slechts de techniek en de combinatie van het maatschappelijk productieproces terwijl ze tegelijkertijd de bron van alle rijkdom ondergraaft: de grond en de arbeider. Hier begrijpt lezer dezes, waar Lamberts’ drive voor duurzaamheid vandaan kwam, toen al, in 1976. De kracht moet liggen bij de werknemer, de burger, de klant, de huurder, de patient. Dat was zijn werkelijke drive en die heeft ie ‘geleefd’ in de jaren 80, 90 en 00. Empoweren van onderaf, bewegen van binnenuit, implementeren vanuit de kern, raken door reiken, netwerken door verbinden en imagoloze identiteit door te ‘zijn’. Op zijn visitekaartje prijkten vaak prachtige functie titels: webmaker (Pentascope), of ‘richting en relatie’ (Mediamaal). Een unieke combinatie van wijsheid, warmte, wendbaarheid en weerklank is van ons heengegaan. Veel te vroeg, nog geen 62 jaar. Pater familie en jas. Hij zou ’t direct snappen.
De koffers zijn gepakt. De herinnering blijft. Moraal van dit verhaal wat mij betreft: onderzoek alles en behoud het goede.
