Afgelopen dinsdag was ik te gast bij Crown Gillmore, organisator van het platform marktwerking in de zorg. Op zich al een leuk evenement, maar het kreeg extra betekenis omdat het zich in de Tweede Kamer afspeelde. Let wel, daags voor de landelijke verkiezingen. Dankzij goede connecties van de organisatie met Sabine Uitslag, CDA fractielid en woordvoerder zorg, mochten we plaatsnemen in de CDA fractiekamer. Het is sowieso een hele heisa om het gebouw van de Tweede Kamer binnen te komen en dat was dinsdagmiddag niet anders, temeer omdat er nog een bommeldingoefening gepland stond. Je voelde de verkiezingsvibraties in het gebouw. Nerveuze politieke assistenten, bewakers die je maanden de broeksriem los te maken, een minister (Rouvoet) die nog even het Plein oploopt om wellicht te gaan flyeren, kortom politiek Den Haag leeft. Ik voelde ook wel wat kriebels moet ik zeggen. Het centrum van onze politieke besluitvorming, daar verblijf je toch niet dagelijks. Het staat ver van ons af, hoewel, sinds ik een aantal politici op Twitter volg wordt het toch wel wat persoonlijker. Samson, Halsema, Hennis, Van de Camp en ook nog Kamerverlater Boekesteijn. Het platform marktwerking in de zorg werd bezocht door circa 50 bestuurders van grote zorgorganisaties. Van ziekenhuis tot verpleeg- en verzorghuis, van kliniek tot zorgverzekeraar. Met het voorstelrondje tegen de klok in kwam ik halverwege de stoelopstelling uit, en schoof aan. De Rouwe, stond er op de bureautafel, en dat voorspelde niet veel goeds, dacht ik in een flits.
Sander de Rouwe is een nuchtere Fries uit Bolsward. Hij is ondermeer de verkeerswoordvoerder voor de fractie. Op zijn homepage treft mij de volgende alinea: “Soms vragen mensen mij naar mijn ambitie. Ik betrap me er dan zelf op dat ik hier geen duidelijk antwoord op heb. Waarschijnlijk komt dit omdat ik steeds weer op zoek ben naar nieuwe wegen. Eén aspect komt daarin continu terug; ik wil graag tussen, met en vooral voor mensen werken”. Tja en met die quote eindigt deze column bijna. Sander weet niet wat hij wil kun je hieruit lezen. Is altijd op zoek naar nieuwe wegen, maar wil wel met mensen werken. Sander is van 1980. Wordt dit jaar 30. En mist ambitie. Dan moet je niet in de politiek gaan denk ik dan, want daar krijgt ambitie geen kans. Ik heb een advies voor Sander, plak een ander nummer op je rug, en kies een vak. Ons land komt vakmensen tekort. Schromelijk tekort. Van ambachtslieden tot onderzoekstalent. Soms is een aardverschuiving nodig om mensen tot andere keuzes te manen. Woensdag gebeurde dat waar ik de dag ervoor over peinsde. Sander stond als nummer 22 op de kandidatenlijst voor het CDA. en wordt net niet gekozen. Nu maar hopen dat hij niet te veel voorkeursstemmen heeft gekregen. Sander, gooi het roer om. Net als vele oud fractiegenoten. Komt het misschien toch nog goed met het CDA. Ben blij dat ik me even in je heb mogen verplaatsen afgelopen dinsdag. Het tafereel eindigde die avond in Nieuwspoort. Daar werden we getrakteerd op Hollandse Nieuwe. Lijkt me een mooi thema voor een kabinetsformatie.
