Sommige mensen maken van hun hobby hun werk. Deze week is de bedenkster van het Pieterpad overleden. Bertje Jens was een van de twee ‘grond(ver)leggers’ van wat achteraf blijkt een van de grote marketing successen van duurzaamheid te zijn.
Het is wel een fenomeen dat Pieterpad. Meer dan een miljoen mensen die de 484 kilometer de afgelopen 30 jaar gelopen hebben. Ik hoor ook tot die generatie. Op enig moment in 2002 vond ik het tijd mijn ‘loop’baan te herijken. En zo kon het gebeuren dat ik ineens besloot in augustus 2002, nu 7 jaar geleden, een sabbatical te nemen. Tussen 14 oktober en 14 december heb ik de tocht van Noord naar Zuid gelopen, van Pieterburen naar de Pietersberg, en tot op de dag van vandaag geniet ik daar nog steeds van. Het blijkt de ultieme vorm van netwerken te zijn. Niet alleen kom je mensen tegen (hoewel de Zuid-Noord lopers in de minderheid zijn), je loopt ze ook achterop of je herkent ze al op de meest bijzonder stopplaatsen. Geen vieze verblijfplaatsen zoals net is onderzocht, maar bijzondere bestemmingen waar gastvrijheid, gezelligheid en ongedwongenheid nog ‘gewoon’ zijn. Van mijn wandeltocht heb ik een verslag gemaakt, en af en toe lees ik daar nog eens in. Aankomend weekend ben ik uitgenodigd om met een groep relatief onbekenden de laatste 2 etappes mee te lopen. Waarom? Ik was de aanstichter voor mijn buurvrouw, die met haar broer inmiddels het pad ook gelopen heeft. Maar niet alleen. Een hele horde bekenden, collega’s, vrienden en familie is ook meegegaan. En de reunited wandeling vindt komend weekend plaats. Wandelen is net werken. Er zijn mensen die hun loopbaan een andere wending hebben gegeven, bedrijven hebben hun cultuurprogramma’s er op afgestemd (Essent!) en ik ken mensen die wandelcoach zijn geworden. Duurzame vriendschappen en relaties zijn gevormd, en waarschijnlijk ook beëindigd. Zo’n pad initieert namelijk veel beslissingsmomenten: de juiste context, de juiste mensen om je heen en de innerlijke dialoog vormen de kiemcel voor ander gedrag. En de wandeling op zich is niet alleen intentioneel maar manifest gedrag.
Over manifest gesproken. Deze week kwam ik twee ‘manifesten’ tegen. Een manifest gaat over besluitvorming. Ik raad u aan een paar regels ter harte te nemen. Vooral nummer 1, 12 en 22 spreken mij aan. Maar dat zal voor iedereen anders zijn. Marktonderzoekers zijn vooral bezig het bekende in kaart te brengen, en met de huidige real time economy komen we steeds nauwkeuriger bij de waarheid. Google heeft deze ‘voorspeller’ geïntroduceerd op basis van ons zoekgedrag. Ik voeg hier een voorbeeld bij. Mooi is te zien dat Google extrapoleert uit het verleden. En we weten dat dat geen garantie voor de toekomst biedt, maar toch. Kennelijk is de zoekterm weersverwachting veel populairder dan marktonderzoek, marketing of wandelen. Het wordt tijd dat we als marktonderzoekers eigen weerberichten gaan brengen. Met een mix van feiten en co-created antwoorden van consumenten. Dan zou zo’n weeralarm er heel anders hebben uitgezien denkt u niet? De staatssecretaris is van plan het weeralarm te regionaliseren. Ik denk dat de buienradar bezoeker al lang zijn eigen conclusie getrokken had en zijn gedrag erop aanpaste afgelopen donderdag. Ondertussen verheug ik mij op het komend weekend, als ik van Sittard naar de Pietersberg wandel. Begin december 2002 liep ik met Pieter Hemels van communicatie bureau Hemels van der Hart en Jaimy de Graaf de etappe van Sittard naar Valkenburg. Gevoelstemperatuur -15 las ik nog even terug in het dagboek. Zeker weten dat we het zo koud niet gaan krijgen.
Ha die Willem,
Inmiddels loop ik ook alle etappes van het Pieterpad en was al benieuwd welk traject wij destijds hebben gelopen: van Sittard naar Valkenburg dus. Ik vond het toen ZWAAR! M’n appelsap in de rugtas was bevroren, zo koud was het. Ik kwam zwabberend aan in Valkenburg. Ik wil nog wel eens een stuk met je lopen, vond het erg gezellig.
Jaimy