Sinds ik vorige week aan de ‘nieuwe oude dag brainstorm’ heb meegedaan, ben ik vanzelf in mijn 4e NING community gerold. NING is een tamelijk rustig en besloten netwerkomgeving en de bedoeling daarvan is om er lekker te werken en je op ideeën te laten komen rondom 1 centraal thema. In mijn geval dus de nieuwe oude dag. Het gaat om halen en brengen. Dat is sowieso het idee van elk netwerk, dus ook van NING. NING bevalt me wel, maar er is één ding dat me ongelooflijk irriteert en dat is dat je bij NING ook cadeaus (virtual gifts) kunt toevoegen aan ontvangers van jouw mailtje. Bizar. Ik ga toch ook niet in een bibliotheek een fles wijn meenemen voor de bibliothecaresse omdat zij daar haar werk zit te doen. Ik haat ook de souvenirshop die ik in een museum door moet. Nee, ik ben niet van gifts uit de giftshop. Het leidt af, en als ik verleid ben door het museum of de bieb ga ik uit mezelf wel weer terug. En waarom zou een ander gifts van mij moeten ontvangen omdat ik ergens geweest ben. Dan draai ik het liever om. Mijn dochter komt vandaag thuis van een Esomar event uit Marokko en ik zorg dat er een Marokkaanse stoofschotel staat bij thuiskomst. Dat noem ik re-gifting. Je verplaatsen in de ander die ergens is geweest. Dat schept een band en zorgt voor community-gevoel.
Ik las deze week dat Airmiles alweer 15 jaar bestaat. Talloze onderzoeken hebben we voor Airmiles gedaan en gaandeweg is de database alleen maar sterker geworden en de onderzoeken anders van opzet (geen selfreporting, maar harde analyses). Ik rijd nogal veel dus ik kom regelmatig bij een Shellstation en dan gaat de airmilespas wel uit de portemonnee. Ik geloof dat ik 30.000 punten heb. Geen idee wat ik daarmee kan doen. Of dat veel of weinig is. Vergelijkingsoptie inbouwen? Het schijnt dat je op de website terecht kunt om daar punten te verzilveren. Ook doe ik al een aantal weken mee aan de actie van Campina, waar ik 5 euro spaar als ik weer een gezonde melkdrank naar binnen heb gewerkt. De grap daar is dat je de productiecode (in onleesbare letters onder op het pak) moet invoeren. Al 2 keer de laatste druppels uit het pak over mijn toetsenbord gekregen, maar goed je moet er wat voor over hebben. Online operational excellence. Daar zouden dit soort bedrijven aan moeten werken. Hoe kan ik met zo min mogelijk toetsen op de gewenste website of pagina’s komen. En hoe onthoud ik en passant de inlognamen en wachtwoorden? En hoe zorgen ze ervoor dat ik regelmatig terugkom? Ik vrees dat het gouden tijden zijn voor online spaaracties. Opgepot goud dat nauwelijks wordt verzilverd.
Hoe lang duurt het nog voordat de professional online organizers zich aandienen? Ik denk dat daar veel behoefte aan gaat komen. Ik twitter, zit op linked in, ben in NING en doe ook nog gewoon mijn werk: Spiegelen met opdrachtgevers, nieuwe of andere perspectieven bieden, doordenkvragen stellen en jongleren met taal. Positief verrassen en daardoor mensen energie geven. Dat is mijn passie. Consumentenlogica proberen te laten ontsporen. Mijn inspiratie komt steeds minder uit de tijdschriften (de stapel groeit en groeit) en steeds meer uit online. Ik kan online haast niet meer van me afhouden. Vandaar mijn vlucht naar rustige bibliotheken op het net. Zoals NING.
Gisteren met een van onze junioren een kort interview op beeld opgenomen. Onder andere over de impact van neuromarketing. Ook zo’n fascinerend thema. Het antwoord is binnenkort vast te zien op een you tube filmpje op onze website.
