De week begon als blauwe maandag volgens sommige depri kenners. Al een paar jaar lezen we dat in de derde week van januari de ellende over ons heen komt. Letterlijk was dat natuurlijk zo in Haïti, maar figuurlijk gesproken weet iedereen nu wel zo’n beetje dat in die week veel mensen van slag raken omdat het geld voor de maand op is, de eerste voornemens al weer met voeten zijn getreden en de gang er maar niet in wil komen.
Welnu, deze maandag begon voor mij op de PG (psychogeriatrische) afdeling van Bertilla in Drachten. Met een aantal medewerkers stapten we door de gangen om medewerkers van ZuidOostZorg te bevragen over de missie en visie. 2-minuten gesprekjes, want meer kostbare tijd wil je niet vragen van de vaak al overbelaste verzorgers. We haalden in tweetallen met gemak 5 reacties op in nog geen half uur. Niemand weigert even zijn mening of reactie te geven als daar om gevraagd wordt mits de setting maar safe is. De PG in Bertilla is een veilige afdeling. Warm, gastvrij en dichtbij en heeft een sfeer van vertrouwen. Dat stimuleert communicatie en dat levert weer voortgang en vernieuwing op.
Dezelfde maandag eindigde in Rotterdam. Ik scoorde laag op het CO2 uitstoot gehalte die dag, want meer dan 500 kilometer is toch wel meer dan gemiddeld. In de oude Van Nelle fabriek, waar ik 10 jaar geleden zeer regelmatig over de vloer kwam om over de consumenten rookmonitor te rapporteren, was het grote MVO Nederland Nieuwjaarsevenement. Mijn conclusie van die avond: MVO waaiert uit en is mainstream geworden. Met goed fatsoen kun je er niet meer omheen en infiltreert het in alle geledingen van het bedrijfsleven. Daarmee is het ook een kwestie van loslaten geworden. De ontwikkeling is niet meer manageable. Als een zwerm waaiert het uit. En dat is goed. Mijn natuurlijke neiging die avond was bekenden te zoeken. Dat blijft toch een raar fenomeen. We zoeken eerst naar het bekende of bekenden, net als in een foto album. Terwijl onbekenden misschien wel veel meer te bieden hebben. Ter plekke kwam ik 2 andere bestuursleden van de expert groep NIMA Marketing en MVO tegen, waar we niet geheel toevallig de afgelopen woensdag de geboorte van hebben beleefd. In het compleet duurzame pand van Search, waar we te gast waren, is dit kennisplatform gelanceerd. Met een heuse shared working space demonstratie. Het voelt nog steeds wat onwennig als ik zie hoe we met gemak met meerdere mensen aan documenten kunnen werken, maar het is ongetwijfeld de toekomst. Ik zou alleen al 2 columns kunnen vullen met de trends die we als groep met elkaar verzonnen, en die hun impact zullen hebben op marketing in het bedrijfsleven. Ik heb mijn geloof in de voorspelkracht van trendwatchers verloren. Ik vind dat het hooguit watchers zijn. Observatoren die hooguit het obligate weten te brengen. En meestal voor eigen parochie spreken. Wat mij betreft is ieder mens trendfahig als we hem of haar beschouwen als deel van het Grote Ecosysteem. Dat is het begin en het eind van MVO in de wereld. Het grote eco verinnerlijken is begonnen en wat we zullen moeten doen is betekenis geven aan wat we zien gebeuren. En daar naar handelen. Is de stip op de horizon het eindpunt of juist het vertrekpunt? U mag het zeggen. Ik zeg: “Kijk verder dan de horizon reikt, dan zie je vanzelf wat er achter je gebeurt” . Een mooie spreuk voor onderzoekers die me net te binnen schiet. Ik zet “Eclipse” van “Dark Side of the Moon” van PinkFloyd maar weer eens op. Daar zit deze hele column in.
