Dit is de week van de grote verandering. Change, Hope en Yes We Can zijn de begrippen die nieuwe betekenis hebben gekregen en nog lang zullen resoneren. Het is warempel alsof we in de proloog van een groots veranderprogramma zijn aanbeland. Alles culmineerde naar dat ene hoogtepunt, namelijk het verdienen van de leiderspositie. Die ene man, Obama, heeft het ‘m geflikt. Tot vreugde van miljoenen over deze aarde. Zelden zoveel emotionele reacties gelezen in kranten, op weblogs, en in praatprogramma’s. Knap om zo’n verhaal verkocht te krijgen, en nog knapper om iets te verkopen wat nog waargemaakt moet worden. Maar optimisme, hoop en zelfvertrouwen overheersen, en dat zorgt voor de noodzakelijke beweging.
Deze week verschillende malen zo’n trits van veranderstappen meebeleefd. Bij De Baak mocht ik 16 ‘nieuwe managers’ meenemen in een personal branding sessie. Los van de discussies over managen of leiden, ging het om de vraag welke call for action de deelnemers voor zichzelf wisten te definiëren. Dat was nog niet zo eenvoudig, maar je komt een heel eind als je mensen op zelfvertrouwen en het creëren van perspectief weet aan te spreken. Nog mooier is het als je het ze kunt laten ervaren. Gewoon door ze te laten reageren op elkaar en door af en toe een trigger question in te brengen. Leiden is dan een kwestie van accommoderen en faciliteren. De context is daarbij wel heel belangrijk. De groep moet veiligheid ervaren om te kunnen en willen reageren. Da’s voorwaarde nummer 1. Eerst de care op orde, en daarna kan de share (het delen van ervaringen, kennis, ideeën) op gang komen. Share alleen is echter weer niet voldoende. Lef en durf zijn nodig om in actie te komen, te ondernemen, en dingen voor elkaar te krijgen. Care, share en dare. Mooie begrippen die de basis vormen van welke verandering dan ook. En ja, als de eerste acties hebben plaatsgevonden, dan pas is er ruimte voor ‘air’. Voor het naar buiten brengen van het resultaat, voor ‘de viering’ dus. Veel verandermannen draaien de volgorde nog wel eens om. Vanuit de air, naar de dare. En dan is het maar de vraag of je nog verbinding hebt met je mensen, je volk, je medewerkers, je naasten.
Zo’n verandertraject mislukt dan ook vaak, volgens onderzoek zo’n 60%. Veranderen vraagt ook om loslaten. Van oude gewoonten, van rituelen, van oude ideeën. Maar wat is een oud idee? Kan een idee los worden gezien van zijn context waarin het idee is gevormd. We weten alleen wat we weten, als we het moeten weten. Iedere dag biedt weer een nieuwe context, een nieuwe kans om met een mooi idee te komen. Verandering is permanent, verandering is ook eng. Maar met een ‘Yes We Can mentaliteit’ is een ‘Yes We Did It’ slechts een kwestie van tijd. En het mooie van ons marktonderzoekvak is dat we nodig zijn als het traject begint, als we onderweg zijn, en tenslotte ook om vast te leggen hoe we de finish halen.
Over 4 jaar weten we of Obama de wereld in een tijdperk van verandering heeft geleid, of naar een verandering van tijdperk. En dat hangt ook van u af!
Succes.
