Is de titel van een prachtig boek van Manfred Kets de Vries. Ik kreeg het 3 jaar geleden van een vriend, helaas nu overleden. Ik mocht vorige week een panelsessie leiden over vrouwen aan de top en aangezien ik me niet als stereotype mannelijke interviewer wilde manifesteren, had ik me vooraf goed verdiept in vrouwelijk leiderschap. Tot mijn grote spijt las ik niets daarover in het boek van de Vries, die ik toch graag mag lezen en horen. Toch gek, dat een gerespecteerd schrijver en docent niet of nauwelijks vanuit het vrouwelijk perspectief schrijft. Ik heb me dan ook maar beperkt tot het uitvergroten van een van zijn geliefde thema’s namelijk wat zijn de triggers voor bestuurders om in actie c.q. verandering te komen. Hij noemt er een aantal zoals verlies van een dierbare dat vaak kan leiden tot depressie, angst (voor de positie die ze innemen), inter-persoonlijke conflicten (strijd in de top) en zingevingsvraagstukken: om met Jung te spreken “het kleinste ding met betekenis (KDMB) is meer waard in het leven dat het grootste ding zonder betekenis”.
De vrouwen die ik sprak afgelopen week hebben een passie en dat is de zorg. De zorg als roeping, als professie als richtinggevend kader voor hun handelen. Als tieners op een hek zaten ze boeiend te vertellen over wat hen drijft, waar ze toe geroepen zijn, en vooral hoe ze dat doen. Op allerlei mogelijke manieren trachtte ik ze van hun stuk te brengen, door grapjes te maken over hoe lastig het werken wel niet zou zijn met mannelijke bestuurders, de tegenwerking die ze onderweg ongetwijfeld hadden ondervonden, maar neen, niets van dit soort aanvallen bracht ze van hun koers. Vrouwen aan de top zijn ‘in the presence’. Zij weten precies op het goede moment de verbinding te maken, zich in te leven in de ander en vervolgens daarop te acteren. Ze waren dan ook niet bezig met hun ego, noch carrière, maar met het kleine ding met betekenis: KDMB namelijk hart voor de zorg. Tja, en dan denk je onwillekeurig aan die topmannen die dan toch meer achter hun grote ding zonder betekenis aanlopen (GDZB). Veel bestuurders in de zorg (meer dan 80% is van het mannelijk geslacht) zijn gefaald en een grote uitstroom is het gevolg geweest de afgelopen jaren. Gefaald vanwege te grote ambities. Groot willen zijn tussen andere grote betekenisloze wezens. De Master Vrouw van de dag, Diana Monissen, beschreef het in Plato termen. Ga op zoek naar het ware, het goede en het schone en laat je daardoor inspireren. Die boodschap kwam wel over bij de zaal, vol aanstormend vrouwelijk talent.
Ik kreeg na afloop het inzicht waardoor juist deze vrouwen door waren gestoten naar de top. Het ontstond als vanzelf: in het voorstelrondje begonnen 2 van de 3 vrouwen heel persoonlijk over de gezinssituatie vroeger. Beiden waren groot geworden in hele grote gezinnen (8 +). Op het eind gaf topvrouw nummer 3 ook aan uit een heel groot gezin te komen. Verbazing en hilariteit alom. Mijn interpretatie: In grote gezinnen leer je te delen, en gelijktijdig moet je je tevens ontwikkelen. Bij deze vrouwen is dat erg goed gelukt. Hoe bedoel je, carrière en kinderen gaan niet samen?
