Als marktonderzoeker kom je allerlei situaties terecht. In deze wekelijkse column beschrijft Willem Brethouwer, oprichter /directeur MarketResponse, zijn belevenissen .
Het gaat altijd over mensen, merken en markten, over consumentengedrag en over de complexe wereld waarin wij leven.
Deze column is ook beschikbaar als RSS-feed.
Willem Brethouwer is ook te volgen via Twitter.Rond 1 april 2008 kreeg ik, gezeten achter mijn bureau, het idee om maar eens echt werk te maken van bloggen. Aangemoedigd door enkele fanatici binnen MarketResponse heb ik er inmiddels meer dan 90 geproduceerd. Iedere week weer schrijven over de gebeurtenissen van de week, zaken die me opvielen, en wetenswaardigheden over de veranderende rol van de marktonderzoeker in de afgelopen decennia.
Gisteren kon ik de balans opmaken van de eerste feestweek die op maandag 1 februari begon met taart en twitter en vrijdagmiddag eindigde met een borrel. Die borrel overigens was bij PWC in Utrecht, want daar mocht ik weer een middag verzorgen over groei versnellen. Het werd een gedenkwaardige middag. In mijn intropraatje laat ik altijd een slide zien met veel beelden die iets over mij vertellen en waar ik een verhaal bij heb. Een daarvan is een ANWB-bord met alle plaatsnamen waar ik gewoond heb, zo ook Heerlen. Blijkt dat er 5 Limburgers in de zaal zitten en dat schept een band. Een van de deelnemers bleek, net als ik, ook nog in Huizen te hebben gewoond en dan is het al geen haast toeval meer.
De middag startte met een elevator pitch. Groeiversnellers kunnen dat goed, maar ik betrapte menigeen op het etaleren van wat ze doen, waardoor er bijna altijd een feitelijke opsomming ontstaat die toehoorders nu eenmaal moeilijk onthouden. Gaandeweg bracht ik ze de beginselen van storytelling bij. Een goed verhaal start altijd met waar en wanneer. Twee ondernemers in de groep startten hun bedrijf op het strand van Florida. Een ander vertelde over de Kerst van een aantal jaren geleden waar het idee geboren werd om in babykleertjes te stappen. Veel webshophouders overigens onder de ondernemers van deze cursus. De verhalen werden steeds sterker en authentieker. Tussendoor vertelde ik een verhaal dat ik woensdag in Oosterwolde had opgepikt over de tuinman van een verzorgingshuis, die letterlijk het imago van zijn zorginstelling eer aan deed. Het verhaal ging als volgt. Op een van de afdelingen van het zorgcentrum zet een bewoonster haar raam open, maar ook het deurtje van het kanarie kooitje. Kanariepietje fladdert het raam uit, edoch maakt om wat voor reden dan ook geen vorderingen en stort van 3 hoog ter aarde, precies voor de schoffel van de tuinman. De man buigt zich voorover, pakt het halfdode vogeltje ter hand, en kijkt omhoog vanwaar het beestje kwam. Hij besluit naar binnen te gaan, de eigenaresse op te sporen, en na enige tijd zoeken de bewoonster aangetroffen te hebben, het beestje in haar handen te laten sterven. Een mooi verhaal over oprechte zorg, een verhaal dat rond gaat in Oosterwolde.
Bij de PWC-borrel kwam deelnemer Marcel op me af. Marcel zit nu in de wijn, is de 70 gepasseerd, maar is een gedreven jonge ondernemer. Onder de borrelhapjes vertelde hij hoe hij in de jaren 60 zijn vader hielp met het rondbrengen van loempiaatjes en worstjes. Als succesvol ondernemer maakte hij jaren later furore als de eigenaar van Mora. Marcel is een man naar mijn hart. Aan een tweede leven begonnen in de wijn. En of dat een succes wordt of niet, hij vertelde me dat ie een erg leuke middag had gehad en het nodige had opgestoken. Dat was mijn kick. Je bent nooit te oud om te leren. 25 jaar MarketResponse heeft prachtige projecten, processen, medewerkers en klanten opgeleverd. Een schat aan ervaringen, wonderlijke situaties, mensen die boven zichzelf uitstegen en mensen die zichzelf bleven. Marktonderzoeker zijn is een mooi beroep. Proost.
