Oct
16
2009
Business in de soep
Dit is de week van de soep. DSB, DNB, de vliegende ballon. Nee dat is niet de soep die ik bedoel. Ik zal het u uitleggen. Ik zit op kookles voor onhandige mannen. Dat ‘onhandige’ is een subjectief begrip en bovendien context-gebonden want ik ben vooral onhandig in de keuken. Die kookles is realiteit en ik moet zeggen dat ik na 4 maandagavonden, al heel wat bijzondere ervaringen heb opgedaan. Stipt om half acht starten we, en krijgen we de theorie , de recepten en het thema op papier,voor in de ordner,en daarna gaan we los. In groepjes van twee werken we een 3 tal recepten af zoals pasta maken ( en draaien), brood bakken, sauzen en vinaigrettes bereiden en ook soep. Gazpacho stond vorige week op het ‘menu’ en hoewel ik niet van koude soep houd ga je je er toch mee identificeren zo’n avond.
Soms dwalen mijn gedachten af, en zo vliedden ze vorige week naar de tijd dat we bij MarketResponse op de Hellestraat nog een testcentre hadden: een keuken waar we allerlei voedingsproducten en merken konden bereiden en vervolgens opdienden aan van de straat geplukte respondenten. Het testcentrum was een begrip in de stad en ik verdenk sommige passanten er nog steeds van, dat ze af en toe expres langs liepen om in de steekproef te vallen. Om zich vervolgens op de 4e etage te kunnen laven aan heerlijke soepen, broodbeleg, sappen, snoep, koek en andere zopie. Vooral ‘plukster’ Ria kon hele hordes mee naar boven dirigeren en wachttijden van 15 minuten of meer werden zonder morren voor lief genomen.
Alle grote fabrikanten maakten hun opwachting. Albert Heijn testte vele eigen merken, Unilever testte soepen en confitures , Mars de twixen, Stegeman de droge worsten en Vrumona was koploper met Sisi, Royal Club en Rivella. Teneinde de consument ook te kunnen observeren hadden we een one-way-screen ingebouwd en deed mijn oude bandrecorder dienst als geluidopname apparaat. Mooie tijden waren dat.
Op een goede dag liep het uit de hand. Een kennis van mij werkte in de kip-industrie en wilde dat we kipstukjes gingen serveren als test. Op een goede dag kregen we kratten drumsticks en andere varia aangeleverd en konden we starten. Maar al gauw bleek de vraag groter dan het aanbod en werkten we ons in het zweet om zoveel mogelijk respondenten van kip te voorzien. Het hele pand rook dagen naar gebraden kip en wegens gebrek aan afzuigkappen bleef het nog lang hangen.
Het waren dagen dat er altijd wel iets in de soep liep. Een astma patient die moest lopen omdat de lift net uitviel, een truck met oplegger die zoveel ijs bracht dat 90% al gesmolten was omdat de vriescapaciteit ontbrak. Het waren ook de tijden van de monadische, paired-comparison smaaktesten, randomized block designs en factoriele opzetten. Tegenwoordig doen we dat nauwelijks meer, omdat we tot diensten-onderzoekburo zijn getransformeerd. Toch leerde je veel van dat persoonlijke contact met die passant en diens smaakvoorkeuren die al dan niet toevallig langsliep.
Terug naar de kookles. Afgelopen maandag kregen we een huiswerkopdracht mee. Of we maar even een complete pan erwtensoep wilden maken. Afijn, met een ingrediënten en receptenlijst moet dat een haalbare uitdaging zijn. In de supermarkt werk ik mijn lijstje af, en bij thuiskomst ontbreekt slechts de selderij… Maandagavond ging mijn gazpacho super, wel wat weinig volume constateerden we na verloop van tijd. Het spul stond al een tijdje in de koelkast totdat mijn kookmaat constateerde dat ik de tomatensap vergeten was… alle goede dingen gaan in tweeën dacht ik nog. Vandaag zijn de erwten in elk geval snel de soep ingegaan.
Nog even naar de actualiteit. Een paar weken geleden was ik bij Platform 21, een samenwerkingspartner van MarketResponse in de nabije toekomst, als de subsidie afkomt. Daar kreeg ik een live demo over co-creatie in de keuken. Neem even de tijd om de video te bekijken en kom op nieuwe ideeen! Boeiend.
Eet smakelijk.